Bağışıklık Sistemi dersi-17 Enfeksiyon immünolojisi 2016-2017, Bahar, Trakya Üniv Tıp Fak 6. Kurul, 12.04.2017 Neşe Akış, PhD, Tıbbi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı akisn@trakya.edu.tr http://personel.trakya.edu.tr/akisn/#.WKr6DyjC7WU 1 Tehlikeliler Hücreiçi ve Hücredışı Tehlikeliler Liste 1. Hücredışı Bakteri 1. Litik Virüs Zarflı DNA'lı RNA'lı 2. Tomurcuklu virüs 3. Hücreiçi Bakteri 4. Hücreiçi Mantar GrGr+ Duvarsız 2. Toksin Zarflı DNA'lı RNA'lı GrGr+ Duvarsız Maya Hifli 3. Hücredışı Mantar 4. Hücredışı Protozoon 5. Yassı kurt 6. Yuvarlak kurt 5. Hücreiçi Protozoon 7. Artropod 6. Tümör 8. Eski veya ölü hücre Maya Hifli 2 Enfeksiyon ve enfeksiyon hastalıklarının immün sistemle ilişkisi • Çevre/ besin kimyasallarına maruziyet • Mesleki maruziyet • Bebeklik, çocukluk, yaşlılıkla ilgili vücut direncindeki yetersizlik • Beslenme yetersizliği sonucu vücut direncindeki yetersizlik • Kanser nedeniyle vücut direncindeki yetersizlik • İlaç/ anastezik kullanımı nedeniyle vücut direncindeki yetersizlik • Mikrobiyota dengesinin bozukluğu • Kronik hastalıklardaki kırılgan hemostaz kaynaklı vücut direnç yetersizliği • Otoimmün ve otoyangısal hastalıklardaki bozuk immün denge • Önceden enfekte hücrenin stres modundan çıkmaması sonucu salgılanan veya PAMP’ların salgılattığı proinflamatuvar sitokinlerle, vasküler tonusun bozulması veya hücreye/ dokuya karşı saldırının sürmesi (otoinflamatuvar yanıt) • Fiziksel veya toksinle hasarlanan dokunun/ organın tamir edilemiyor olması nedeniyle gelişen organa özgü bozukluk sendromları ve hastalıkları • DAMP’lar/ haptenlerin veya dolaşan immün komplekslerin temizlenememesi veya miktarının çok olması nedeniyle gelişen immün kompleks hastalıkları • Enfeksiyon ajanının kromozomlarda mutasyona yol açması sonucu tümör gelişimi • Enfeksiyon ajanının bozduğu hücre savunma sisteminin yetersizliği sonucu tümör gelişimi 3 Enfeksiyon ajanlarıyla savaşan savunma sistemleri Hücredışı patojenlere etkin hümoral doğal immün yanıtlar Patojen dolaşımda ve interstisyel aralıklarda PAMP konak hücre yüzeyine yapışmış PAMP dokuya yapışmış YANITLAR: 1- Plazma enzimleri, antimikrobiyaller, mukus 2- Doğrudan etkili alternatif ve klasik kompleman sistemi 3- Lektin opsonizasyonuyla kompleman sistemi 4- Profesyonel fagositler (nötrofil, eozinofil, makrofaj, mast) PRR ile PAMP tanıyor ve fagositoz. IFN-gama yardımı alırsa makrofajla daha etkin fagositoz 5- Lektin ve doğal antikorla nötralizasyonu sonucu immün kompleks gelişimi: a) Dolaşan immün komplekslerin eritrositlerle karaciğere taşınmasıyla fagositoz b) Profesyonel fagositler lektin-R ve doğal antikor Fc-R ile immün kompleksi tanıyor ve fagositoz; hedef büyükse fagolizozom kaçakları hücredışı patojenlere etkin hümoral edinsel immün yanıtlar Th2 yardımlı/ yardımsız Patojen dolaşımda ve interstisyel aralıklarda Epitop konak hücre yüzeyine yapışmış Epitop dokuya yapışmış YANITLAR: 1- Özgül antikor aracılı klasik kompleman 2- Mast + özgül IgE’ye bağlanma ile sitotoksisite sonucu ani aşırı duyarlık 3- Özgül antikorla nötralizasyon sonucu immün kompleks elişimi: a) Dolaşan immün komplekslerin eritrositlerle karaciğere taşınmasıyla fagositoz b) Profesyonel fagositler Fc-R ile özgül antikorlu immün kompleks tanıyor ve fagositoz; hedef büyükse fagolizozom kaçakları c) Helmint + özgül antikora eozinofil saldırısı, fagolizozom kaçakları 4- NK hücresi Fc-R ile ‘’MHC-I yüzeyinde hücreiçi mikrop epitopu + özgül antikor’’ kompleksini tanınıyor ve sitotoksisite ile hedef hücrenin ölümü Hücreiçi patojenlere etkin hücresel doğal immün yanıtlar Patojen hücre içinde, PAMP’ı hücre yüzeyinde sunuluyor YANITLAR: 1- Enfekte hücre IFN-alfa ve INF-beta ile aktifleniyor, hücreiçi enzimsel ve antisense RNA ile temizlik 2- Enfekte hücre yüzeyindeki değişiklikleri ve stres proteinini tanıyan NK ile sitotoksisite ve hedef hücrenin ölümü 3- Enfekte hücre yüzeyinde MHC-I benzeri ve stres proteini ile sunulan PAMP’ı tanıyan gama-delta T ile sitotoksisite ve hedef hücrenin ölümü hücreiçi patojenlere etkin hücresel edinsel immün yanıtlar Th1 yardımlı/ yardımsız Patojen hücre içinde, epitopu hücre yüzeyinde sunuluyor YANITLAR: 1- Fagositoz için aldığı ancak öldüremediği enfeksiyon ajanı ile enfekte makrofaj INFgama ile (Th1, NK ve STL’den gelen yardım) aktifleniyor, geç aşırı duyarlık sonucu hücreiçi enzimsel temizlik 2- Enfekte hücre yüzeyinde MHC-I ile epitop sunulur. STL bu hedefi tanır ve hedefine sitotoksisite yapar, hedef hücre ölür Doğru eylemci hücrenin etkinleşmesi için onun en fazla taşıdığı FcR çeşidine uygun izotip ayarı yapılır Antikor izotipi Yüksek afiniteli IgG'ler Düşük afiniteli IgG'ler IgG'ler IgE Çoğalma hormonları: IL-7: Birincil organlardaki lenfositler ve hafızalı hücreler için IL-2: Deneyimsiz ve deneyimli lenfositler için Hücre aracılı yanıt oluşturma: IL-12, IFN-γ Hümoral yanıt oluşturma: IL-4, IL-5 Hücresel yolağın baskılaması: IL10 ve TGF-β, IL-4 Hümoral yolağın baskılaması: IFN-γ Deneyimli hücre gelişiminin baskılanması: IL10 Th17 gelişiminin baskılanması: IL4 ve IFN-γ 4 Virüslere karşı savunma planı (hücreyi istila edene kadar hücredışı, sonra hücreiçi) Virüslere karşı erken savunma 1. Doğal antikor fazı: Nötralizasyon→ Kompleman nötralizana bağlanır ve virüs zarfını hedefleyen virüs ölümü 2. Tip-1 IFN fazı: Virüsle stila edilen öz hücredeki savunma kapasitesi artar ve enzimle virüs yıkımı. Komşu hücrelerin aktive edilmesi ve onlarda savunma kapasite artışı 3. NK fazı: Virüs isitla ettiği hücrede MHC-1’i azaltır. İşgal edilen hücre hedef haline geldiğinden hücrenin içindekilerle birlikte öldürülmesi 4. Mevcut STL’lerle savunma: Yangı alanına gelen hafızalı STL, MHC-1 ile viral epitop sunan hedef hücreleri öldürür Virüslere karşı geç savunma 4 gün sonra: 5. Yeni deneyimli STL gelişimi: Aktif STL yangı alanına göç eder, MHC-I ile viral epitop sunan hücreleri öldürür 6. Yeni deneyimli B2 gelişimi: Aktif B2 üreme merkezinde veya hafızalı B2 yangı alanında MHC-II ile sunulan viral epitopa bağlanır ve plazma hücresine farklılaşır. Antikor üretimi başlar. Antikor hedef hücredeki MHC-I üzerindeki viral epitoplara bağlanır. NK hücresi FcR ile bağlı antikoru tanır ve istila edilen hedef hücreyi öldürür Pencere döneminde 5 Hücredışı bakteri ve hücredışı mantarlara karşı hümoral savunma planı BAZI HÜCREDIŞI PATOJENLER VÜCUT YÜZEYLERİNE YAPIŞIRLAR VE TOKSİN SALARAK ETKİLERİNİ GÖSTERİRLER DİĞERLERİ ORGANİZMAYI İŞGAL EDEREK İÇERİDE KOLONİ KURARLAR Bakterilere karşı savunmada erken faz Basit bakteri ve mantarların çoğu bariyerlerde katyonik savunma peptidleri ile ölür KATYONİK PEPTİD ZEHİR ÜRETEN HÜCRE Arta kalan toksinlere karşı nötralizasyon yapılır Opsoninlenen toksinlerin immün kompleks formunda karaciğerde kupfer hücreleri tarafından temizlenme düzeneği C3b reseptörü taşıyan eritrositler devleşen immün komplekse bağlanır ve karaciğere taşır Toksinle oluşan dolaşan immün komplekste antikora C1q bağlanır Ag Antikor 1 3 C1q ile başlayan enzim şelalesinde ortaya çıkan ara ürünlerden C3b antijenlere ve C42b3b antikorlara bağlanır Dalak ve karaciğerdeki fagositler immün kompleksi C42b3b ve ayrıca antikor ile tanır, alır ve fagosite eder 4 2 Bakterilere karşı savunmada geç faz nötralizasyon, opsonizasyon mast kompleman Tanınan PAMP’lar fagositoz Bağırsak mukozasına Doğal Lenfosit-3 ile başlatılan, IL-23 ve IL-22 aracılı, anti-mikrobiyal salgılanması ve epitel hemostazı Mantarlara karşı savunma • Lektin ve antikor ile opsoninlenen mantarlar eozinofil sitotoksisitesi ile; • IgE üzerinden mast’ın bağladığı mantarlar degranülasyonla öldürülürler 6 Hücreiçi bakteri ve hücreiçi mantarlara karşı hücresel savunma planı HÜCREİÇİ BAKTERİ VE MANTARLARA KARŞI SAVUNMA • Fagositoz için aldığı patojeni öldüremeyen makrofaj, Th1, NK ve CTL tarafından verilen IFN-gama yardımıyla aşırı aktiflenerek içindekini öldürme potansiyeline kavuşur. • İçindeki patojeni öldüremeyen konak hücresi MHC-I ile antijen sunarak γδ T ve CTL tarafından apoptoza sokulur 7 Parazitlere karşı savunma planı HÜCREİÇİ PROTOZOALARA KARŞI HÜCRESEL SAVUNMA HÜCREDIŞI PROTOZOALARA KARŞI HÜMORAL SAVUNMA Nötralizasyon ile işlevsizleşir Antikor ile klasik kompleman sistemi aktiflenir Opsonin ile fagositoz aktiflenir EOZİNOFİL ve TROMBOSİTin HELMİNTLERE KARŞI ANTİKOR BAĞIMLI SİTOTOKSİSİTESİ AKTİFLENEN MAKROFAJIN HELMİNTLERE KARŞI IgE ve IgG BAĞIMLI SİTOTOKSİSİTESİ degranülasyon Bağırsak mukozasında helmintlere karşı DOĞAL LENFOSİT-2'nin salgıladığı IL-25 ile başlatılan, IL-13 aracılı mukus salgılanması, ve helmint sürüklenmesini sağlayan kasılmaların IL-5 aracılı Eozinofil ile Mast hücre tarafından oluşturulması 8 Tümörlere karşı hücresel savunma planı Tümör hücrelerinin NK ve makrofaj aracılı STL ile öldürülmesi 9 Konak Savunmasından Kaçış Stratejileri Mikrobiyal stratejiler Virusların savunmadan kaçışta kullandıkları proteinler ve stratejiler • Virokin: Virus ile enfekte hücre tarafından salınır ve otokrin çoğalma sitokini gibi etki eder. Konak hücre çoğalarak virüs üretiminin artışını sağlar • Viroreseptör: Virüs kaynaklı sitokin reseptörleri-benzeri reseptörler konak hücrenin çoğalmasını sağlar • Virobloker: Antikorlara veya komplemana bağlanarak virus ile enfekte hücrelerin lizizini engelleyen protein • MHC-1 azaltma: STL’den kaçma • Genoma entegrasyon: En başarılı kaçma tekniği Prof.Dr.Şaban Çavuşlu ders slaytından derleme Viral stratejiler Bakteriyel stratejiler Komplemana karşı bakteriyel stratejiler 1. Kapsül kullanarak kendini konak hücreye benzetmek (kompleman bağlanamaz) KOMPLEMAN BAĞLANAMAZ FAGOSİT YAKLAŞAMAZ MAK KOMPLEMAN KESİLİR 2. Opsoninine fagositin yaklaşmasını engelleyen yüzey uzantıları oluşturmak 3. MAK'ın yüzeye tutunmasını engelleyici yapılar oluşturmak 4. Patojene bağlanan komplemanı kesmek MEMBRANA TUTUNAMAZ Bakteri ve mantarların antikorla tanınmaktan kaçış stratejileri 1. Alternatif yüzey antijen varlığı 1 2. LPS'lerin siyalillenmesiyle konak hücreye benzemek 2 4 3. Düzenli pilus mutasyonuyla antijeniteyi değiştirmek 4. Patojene bağlanan IgA'ları enzim salgılayarak kesmek 3 Hücredışı patojenlerin fagositozdan kaçış stratejileri Bakteri Patojen, PRR blokeri salgılayarak makrofajın yapışmasını engeller Makrofaj Patojen IFN-g reseptör blokeri salgılar Patojen endositoz yapılanmasını bozan salgı üretir Hücreiçi patojenlerin fagositozdan kaçış stratejileri Fagolizozom oluşumu engellenir Patojen kendine sığınak yapar Patojen sitoplazmaya kaçar Patojen ürünleriyle konak hücre sinyal iletimini bozar Patojen hücreiçi öldürücü moleküllere dirençi duvar örer Patojenin ekzositozu engellenir LPS kanda generalize etki yapabilecek kadar yüksek konsantrasyonda TNF-alfa salınımına neden olur. Fizyolojik sistemler sağlıksızlaştığından bağışıklık sistemi çalışamaz Protozoaların savunmadan kaçış stratejileri Patojenlerin savunmadan kaçış virülans stratejileri listesi • • • • • • • • • • • • • • • • Patojen salgılarıyla PRR, kompleman, sitokin ve fagositozu bloke ediyor Hücreiçi patojen ekzositozu, fagolizozom ve ROS oluşmasını engelliyor Patojen kompleman ve IgA’yı eritiyor Patojen immün hücreleri öldürüyor Patojen salgılarıyla immün hücreleri baskılıyor Patojen mikrobiyotayı bozuyor Patojen MHC-I ifadesini baskılıyor Patojen konak hücresinin sayısını doğrudan veya tümörleştirerek çoğaltıyor Patojen yüzeyini vücut hücrelerine benzetiyor Patojen yüzey antijenlerini düzenli veye mutasyona girerek veya değiş-tokuş yoluyla değiştiriyor Patojen vücutta gizleneceği kistler kuruyor, böbrek taşları ve diş çürüklerinde saklanıyor Patojen genoma entegre oluyor Patojen konak veya immün hücre içinde iken iç savunmayı durduruyor, duvar ve sığınak üretiyor Patojen immün yanıt sınıfını değiştiriyor Patojen immün yanıtı tamir ve kronik moda itekliyor Bakteriyel süper Ag ile yangı oluşturarak fizyolojik hemostazın ve viral süper Ag ile ilgisiz lenfosit klonlarınının çoğaltarak immün dengenin bozulması • Patojen ekzotoksinleriyle fizyolojik-sistemlerarası hemostazı bozuyor • Patojen dolaşımdaki hücreleri eskort olarak kullanarak hızlı yayılım yapıyor Tümör hücresinin kaçış stratejileri: 1- yüzey molekülleri ve sekresyonları ile 2- bağışıklık sistemini tamir fazına itekleyerek Tümör antijenin sunulmasını engeller STL yapışmasını engeller Tümör hücresi ve yüzeyi NK aktivasyonunu baskılar NK ve STL’i baskılar Lenfosit yanıtını baskılar Bağlanan STL’i öldürür 10 Bağışıklık sisteminin enfeksiyon ajanı ile savaşımında olası sonuçlar 1- İyileşmeyle sonuçlanan akut enfeksiyon Virus Antikor IgM Antikor IgG Prof.Dr.Şaban Çavuşlu ders slaytı İyi bir aşı iyileşmeyle sonuçlanan akut enfeksiyonu taklit eder Not: İmmün açıdan zayıf veya immün yetmezliği olan kişilere canlı aşı yapılmaz 2- Akut enfeksiyon ardından latent enfeksiyon ve reaktivasyon Virus Antikor IgM Antikor IgG Prof.Dr.Şaban Çavuşlu ders slaytı 3- Akut enfeksiyon ardından kronik enfeksiyon Virus Antikor IgM Antikor IgG Prof.Dr.Şaban Çavuşlu ders slaytı 4- Akut enfeksiyon ardından persistent enfeksiyon ve virusun aşırı çoğalması (HIV gibi) Virus Antikor IgM Antikor IgG Prof.Dr.Şaban Çavuşlu ders slaytı 5- Yavaş ilerleyen kronik enfeksiyon Antikor IgM Antikor IgG Virus Prof.Dr.Şaban Çavuşlu ders slaytı Enfeksiyon ajanının dokuyu işgali sonucu izlenen klinik biçimler • İnkübasyon periyodu (latent faz): Süreyi ajanın girişteki miktarı, nereden girdiği, çoğalma kabiliyeti ve konağın immün yeterliliği tayin eder • Pencere dönemi: Ajan hasta materyalinde saptanabilir • Akut dönem: Hastalık belirtilerinin görüldüğü dönem. Ajan saptanır • Sitosid Enfeksiyon: Virüsün çıkışında hücre harabiyeti vardır, lokal hasar gelişir • Sitosid olmayan enfeksiyon: Hücresel immünite ile hedef hücre ölümü. Komşu çevrenin hasarı yara oluşturabilir • Latent infeksiyon: Virus hücre içerisinde bulunur, potansiyel rezervuardır. Ataklar dışında hastada ajan saptanmaz. Enfeksiyonun subklinik olması gizli çoğalmadığını göstermez (EBV’nin B hücre enfeksiyonu gibi..). Sessiz ve aralıklı latensi olabilir • Kronik enfeksiyon: Enfeksiyon başladıktan sonra ve ataklarda viral partikül hasta vücudunda saptanabilir (EBV’nin farengial epitellerden düzenli salınımı gibi..) • Yavaş enfeksiyon: Uzun süreli kronik enfeksiyon (akut devresi saptanamayabilir) sonunda hızlı ilerleyici faza geçer • Persistent enfeksiyon: Viral genom konak kromozomuna entegre veya epizomal. 1) Fokal persistent enfeksiyonda bazı hücreler enfektedir ve virüs çoğalarak bunları öldürür, ancak, immün sistem viral çoğalmayı caydırıcıdır 2) Kronik difüz persistent enfeksiyonda tüm hücreler enfektedir, virüs çoğalır ama hücreleri öldürmez 3) Klasik latent persistent enfeksiyonda virüs konak hücrenin soylarına aktarılır • Tümöre dönüşüm: Konak hücrenin kanserleşmesini başlatabilir Enfeksiyon tipleri 1. Apse 11. Nozokomiyal 2. Akut veya kronik 12. Oportunistik 3. Bakteriyemi 13. Polimikrobiyal 4. Fokal 14. Primer, sekonder 5. Fulminant 15. Piyojenik (irinli) 6. Latent 16. Sepsis 7. Lokalize 17. Septisemi 8. Sistemik 18. Sporadik 9. Toksemi 19. Subklinik, semptomatik 10. Zoonotik 20. Fitojenik